Pijn kun je leren…

Klinkt als een rare slogan, maar als je aan de training meedoet voel je je toch wat minder cool hoor. En echt vrijwillig was het ook niet. Ik werd er uiteindelijk wel heel goed in, dat moet gezegd worden. Dat had voordelen, maar ook de nodige consequenties.

In mijn vorige blog heb ik je verteld wat endometriose nou eigenlijk is en wat het met je kan doen. In deze blog lees je hoe mijn klachten begonnen. Of eigenlijk meer, hoe mijn training begon.

Mijn eerste menstruatie

Ik denk dat iedere vrouw zich haar eerste menstruatie wel herinnert, zo ook ik. Heus wist ik dat het een keer zou komen, maar was toch wel verrast toen het echt zo ver was. Ik was 12. Zat op de basisschool en totaal onvoorbereid. Mama had me al voorbereid op wat er zou komen als ik een ‘echte’ vrouw zou worden maar toch was ik erg verrast. Gelukkig lagen er op de toiletten op school maandverband en zo haastte ik me naar huis. Jippie, ik ben een ‘echte’ volwassen vrouw aan het worden dacht ik toen!

Is dit het?!

Vreugde wilde ik het niet noemen maar trots was ik wel lichtelijk. Dat was van korte duur. Ik kreeg snel erg veel buikpijn, ook hier had mama mij op voorbereid. Maar ik dacht, het zal er wel bij horen. Zet maar gewoon eventjes door.

Intussen was ik al meer gewend maar ik merkte dat mijn buikpijn de ene keer heftiger was dan de andere keren. Ik voelde me niet lekker en was vaker misselijk. Waar ik het meeste tegenop zag in een maand was mijn menstruatie. Dat zag ik zó niet zitten. Maar het móest. Ik werd dan mijn eigen personal trainer en coachte mezelf door de dag heen… “Pleunie je kunt het, Pleunie je kunt het, het is maar een paar uur…” en kreeg het voor elkaar om mezelf door de dag te slepen. Eigenlijk wilde ik in bed blijven liggen.

De sterkste herinnering heb ik aan de tijd dat ik menstrueerde en zoveel pijn kreeg ‘s nachts dat ik moest overgeven. Papa en zijn vrouw hebben mij naar het ziekenhuis gebracht maar daar vonden ze na urenlang onderzoek helaas niets.

De keer daarna stond ik met een vriendinnetje in de orthodontist, toen ik zo’n pijn had dat ik flauw viel en wederom moest braken. Weer naar de EHBO maar helaas weer geen duidelijke uitslag. Ze hebben toen gezegd dat ik aan de pil kon (12 is wel érg jong…) en dat het misschien endometriose kon zijn.

Helaas is dat laatste nooit verder opgepakt.

De jaren daarna waren hard gezegd als ‘de hel op aarde’. Ik had zoveel pijn en zoveel bloedverlies, dit kon niet normaal zijn. Ik had problemen met mijn darmen en viel flauw. Ik kon sommige momenten zelfs niet naar school.

Ik ben constant onder behandeling bij een gynaecoloog, hij schrijft de ene anticonceptie voor na de ander. Ik word steeds zieker. Totdat er besloten wordt om een spiraal te plaatsen.

Tegen beter weten in… lees hierover in mijn volgende blog.

Veel liefs, Pleunie